gün

değiştirmek, müdahale etmek tecavüz gibi bir hissiyat bırakıyordu galiba dilimin ucunda. canım sistem kurmakla dalga geçmek istiyor, sistem kurmak sims oynamak gibi geliyor

galiba burayı anlatmak istemiyorum. çünkü her yer ve her şey çılgıncasına büyüleyici olsa da, galiba bu beni çok ilgilendirmiyor. buradayım, buenos aires’te, yaşar gibi yazıyorum, oysa ki yatar gibi yazmak istiyorum. resim şık, buradaki hayatımı şık bir resimle başlayan kısa bir film anlatabilirdi belki. 1930’ların paris’ini anlatan filmler gibi, sınıf çelişkisi diye bir şeyin olmadığı. ama uyumaya geçecek film hemen, uyumakla da bitecek, ama bu sefer nehir kenarındaki banklardan birinde.